เย็นแล้วร้าย

ลงดาบลูกน้องคนสำคัญไปแล้ว
คนที่มีปัญหากับเพื่อนร่วมงาน เกี่ยงงาน
ไม่เคารพนับถือหัวหน้า และเราถูกลูกน้องคนอื่นๆ
ถามมาตลอดว่าทำไมไม่ทำอะไรกับเขาเลย
เราก็ได้แต่บอกไปว่า ยังไม่ถึงเวลา
พอถึงเมื่อวาน เป็นรอบประเมินผลงานประจำปี
เราก็ประเมินให้เขาต่ำที่สุดในบรรดาพนักงานในแผนก
เรียกไปคุยเหมือนจะเป็นส่วนตัว
แต่จริงๆให้ลูกน้องอีกสองคนหลบอยู่หลังตู้เย็น :p

เขาก็แรง เราก็เย็น เย็นแล้วก็ร้าย
ประเมินให้ต่ำที่สุดเพื่อให้เขารู้ว่าหัวหน้าปล่อยให้เขาลอยชายนานมา
แล้วพอถึงเวลาก็เหยียบมิดจนจมดิน มีตบท้ายด้วยว่า
"ให้ได้เท่านี้ ถ้าคุณไม่ปรับปรุงตัว ปลายปีก็ไม่มีทางมากกว่านี้"
ความหมายแฝงคือคุณทำตัวอย่างนี้ ไม่มีทางเจริญในแผนกที่ฉันเป็นหัวหน้า
ฉะนั้นก็มีทางเลือกสองทาง หนึ่งคือปรับปรุงตัว
และสองคือจะเป็นคนนิสัยอย่างนี้ต่อไปก็ไปทำงานที่อื่น

ที่ต้องทำขนาดนี้เพราะเขาเป็นปลาเน่าตัวเดียวที่ควรหยิบออก
และหยิบออกได้โดยปลาอีกหลายตัวที่เหลือยินยอมพร้อมใจ
อีกมุมนึงคือเชือดไก่ให้ลิงดูว่าสิ่งที่คุณทำมันมีผลต่อการประเมิน
สำคัญกว่านั้นคือไม่ว่าคุณจะคิดว่าคุณทำงานดีแค่ไหนก็ไม่สำคัญเท่า
หัวหน้ามองว่าผลงานคุณมีแค่ไหน รวมทั้งพฤติกรรมคุณเป็นอย่างไรด้วย

+ + +

จะบอกว่าการปรับจิตใจให้ลุกไปถือดาบนี่มันเหนื่อยมากเลยนะ
สงสารก็สงสาร ไม่อยากให้มีกรรมมีเวรต่อกัน แต่อยู่กับโลกมันไม่ใช่ไง
ชมคนที่ควรชม ข่มคนที่ควรข่ม (อันแรกก็น่าทำอยู่ อันหลังไม่นิยมเท่าไหร่)
แถมพอเจ้าตัวรับทราบผลประเมินต้องเซ็นต์ชื่อ ไม่มีปากกาเราก็ยื่นปากกาให้
เธอก็เซ็นต์แล้วโยนปากกาใส่โต๊ะแล้วลุกสะบัดก้นออกไป
ไม่โกรธนะ สมเพทมากกว่า เพราะสิ่งที่เขาทำกับเรามาเกือบหกเดือน
เราให้ผลที่จะเป็นประวัติการทำงานของเขาไปทั้งชีวิต
แล้วสุดท้ายเขาก็ทำได้เพียงแสดงปฏิกิริยาไม่พอใจซึ่งไม่ได้เพิ่มแต้มบวกให้ตัวเองเลย

หดหู่อะ
งานทางโลกมันพาใจลงต่ำอย่างนี้นะ จำไว้
ไม่ใช่นานไปก็เหลิงแล้วตะแล๊ดแต๊ดแต๋อีก

+ + +

ปล. น้องแนน วันจันทร์พี่ไปสวนสันติธรรมมาจ้ะ
วันหลังทักนะ ทักผิดก็ไม่เห็นเป็นไรเลย ได้เพื่อนเพิ่ม ;)