ศึกอัศวินดำ

ไปดูแบทแมนมา เนื้อหาดีมากมาย ^^
ว่าจะไปดูหนังคนเดียวมาหลายวันแล้ว ไม่สบโอกาสเสียที
วานซืนนั่งรถไปกับน้องที่ทำงาน(ไปทำธุระ)เขากำลังจะกลับมาส่งที่หอ
ก็ เอ๊ะ ไม่ไปไหนต่อใช่มั้ย ไปกินไอติมกัน น้องก็อื้ม
พอไปถึงห้าง เดินออกจากลานจอดรถ เอ๊ะ ไหนๆจะกินไอติม กินข้าวก่อนมั้ย น้องก็อื้ม
พอตัดสินใจว่าจะกินข้าว ต่อด้วยไอติม เอ๊ะ ดูหนังต่อดีมั้ย น้องก็อื้มมมม

สนุกสนาน ^^ เด็กต่างจังหวัดไม่รู้จักแบทแมน
กระซิบถามเราว่า นี่มันภาคต่อจากแบทแมนรีเทิร์นเมื่อปีที่แล้วใช่มั้ย
เราบอกไม่ๆ นั่นมันซุปเปอร์แมนรีเทิร์นต่างหาก (อย่านะ เราจำได้)

แล้วก็ตามประสาหนังฮีโร่ที่ไม่เหมาะกับเด็กดู -_-"
มันโหดมากค่ะ แต่เรารู้ไต๋แล้ว คือไม่ว่าสถานการณ์จะโหด จะตึงเครียดยังไง
ภาพเลือดสาดกระจายหรือฉากมีดเฉือนเนื้อก็ไม่มีให้เห็น
ผู้ร้ายจะกระทำชำเรา ทำร้ายความรู้สึกคนดูขนาดไหน แบทแมนก็ไม่ฆ่า
มีอยู่ฉากนึงตอนท้ายๆที่หนังพยายามบีบให้คนดูรู้สึกถึงอารมณ์อยากฆ่า
หรือไม่ก็ถ้าแบทแมนฆ่า ก็จะไม่มีใครรู้สึกว่าเป็นความผิดเลย
หนังเรื่องนี้ดีพอที่จะให้เด็กดูได้ก็ตรงนี้แหละ ตัวละครหลายๆตัว
ข้ามความรู้สึกอยากฆ่าอีกฝ่ายไปได้ และตัวละครหลายตัวที่ปล่อยใจเข้าไปในความมืด
ก็มีจุดจบให้คนเห็นแล้วไม่อยากเอาอย่าง

มันดีจริงๆนะ

- - -

เมื่อวานซืนเหมือนกัน มีการอบรมงานบริการที่เป็นเลิศ
มีให้แสดงละครด้วย (โดนบังคับให้แสดงทุกแผนก)
แล้วก็ไม่ต้องมีซักซ้อมอะไรกันล่ะ นัดแนะเอากับลูกน้องในแผนกตอนช่วงพักเบรค
ว่าเราจะใช้สถานการณ์นี้นะ คนไม่รู้ว่าจะพูดอะไร ให้บทไปหนึ่งประโยค
คนที่มีแววหน่อย พูดมาเลย ถ้าเป็นตัวเองจะรู้สึกยังไง แล้วพี่ตอบเอง

แสดงสิบนาที ผลออกมาดีเหลือเชื่อ พิธีกรชมด้วย
ตอนแรกลูกน้องที่ขึ้นอบรมพร้อมเราโอดครวญกันใหญ่ว่ามาพร้อมหัวหน้าเจออย่างนี้
วันหลังไม่มาด้วยแล้ว แต่พอแสดงเสร็จ ได้ของที่ระลึก ได้คำชม ก็พากันหน้าบานออกมา

มันน่าภูมิใจเหมือนกันนะ งานเขียนบท เอ้ย งานหัวหน้านี่ :)

- - -

ปล.รู้แล้วว่ากังวลเรื่องอะไร
เรื่องวันอาทิตย์ที่จะถึงนี้นี่เอง (แต่เป็นเรื่องที่บอกใครไม่ได้นี่นา)