เผื่อใครสงสัย

1. เราไม่ได้อ่อยบอย บอยรู้จักกับเรามาตั้งแต่ปี ๔๔-๔๕ ได้แล้วมั้ง
บอยเคยขึ้นแฟลตเราตั้งแต่สมัยอยู่ตรัง ถึงบอยจะพยายามพรีเซ้นต์
ว่าตัวเองช่ำชองด้านใดขนาดไหน เราก็ยังเห็นบอยเป็นเพื่อนที่อายุน้อยกว่า(บ๊อยบอย)
ที่นานๆจะเรียกเราว่าพี่(แบบประชด)สักทีนึง

2. เราเขียนไดเพราะอยากดัง ไม่ใช่ แต่ก็ใกล้เคียง ใกล้เคียง แต่ก็ไม่ใช่
เราไม่ได้อยากดัง เราอยากได้ตัง(ต เต่า) ทั้งๆที่มีงานอย่างอื่นให้ทำ
ทั้งๆที่เขียนไดเสียเวลา ไม่ได้ตัง เขียนอย่างอื่นที่ได้ตังก็มีแล้ว
แต่อย่างอื่นที่หาเงินหาทองมาได้ ก็เพราะมีไดอารีเป็นที่ซ้อมมือนี่แหละ

และพอทุกวันนี้ ที่แต่ละหน้า คนคอมเม้นต์ไม่กี่คน แต่คนอ่านมากกว่า 200 คน
(นับตาม ip ไม่ใช่ reload) ทุกวัน บางวันเหยียบ 400
และขึ้นหน้า Top Diary ของเว็บที่เน้นกิจกรรมบันเทิงนี่แหละ

หมายความว่าอะไร หมายความว่า วันๆนึงเราดึงให้คนเหล่านี้หันมาเหลียวดู
Nobody คนนึงที่ดำเนินชีวิตอยู่ในสังคมบ้าบอคอแตกและพยายามฝึกฝนตัวเองให้เข้าถึงธรรมะ
วันๆนึงมันทำอะไร มันเจออะไร และมันคิดอะไร แบบที่ไม่ต้องมานั่งสร้างภาพหรือปั้นเรื่องให้ฟังกัน
วันใดที่คนหันมาสนใจเรื่องแบบนี้มาก แนวโน้มที่เขาจะเดินไปหาครูบาอาจารย์ที่แท้จริง
(เพราะปกติเราไม่สอน นอกไดในไดก็แทบไม่สอนใคร เพราะรู้ว่าตัวเองไม่สามารถ)
แนวโน้มเหล่านั้นก็มากขึ้นมากขึ้น และเมื่อใดที่เขาหันมาก็ให้อุ่นใจว่าเขามีเพื่อนร่วมทางเยอะแยะไป

ส่วนดีที่ได้มา เราขอเรียกว่า "บุญ"
พอได้มั้ย :)

3. เหงาใช่มั้ย

อือ...

รู้ทันอยู่หรอก
ไม่ต้องเป็นห่วง :)

4. จะลาพักผ่อน(ไปทำงาน)แล้วนะ อีกสามสี่เดือนจะไม่ใช่แค่ไดทีละหน้า
แต่จะเป็นภาพสามมิติเป็นร้อยเป็นพันเฟรมมาให้ดูแทน (ซึ่งจะให้ได้ขนาดนั้น
ต้องใช้พละกำลังอีกน่าดูเลยล่ะ คงจะได้หายหน้าหายตาไปนานพอสมควร)

ปล. ไม่ปิดไดนะ เปิดไว้งี้แหละ